22 Aralık 2011 Perşembe

ateş içimden çıktı artık ~

31 Mayıs 2011 tarihli bir yazı. Türkiye üçüncülüğünü bana getiren kompozisyon...


     Elime alıyorum hayatımı ona her dokunduğumda. Gözlerimin önünden geçip gidiyor yaktığım filmlerimin dumanı... Öylesine seyrediyorum, onu her içime çektiğimde fazladan yaşayamayacağım bir günün gidişini, yalnızca seyredebiliyorum! Geleceğime uzanıp eksilen günlerimi tutamam; ellerim dolu...

     Her sabah güneş ziyarete geldiğinde bu şehre, gözlerime ayrı uğruyor. Beni sevdiğinden değil; gözlerimi merak ediyor, yorgun göz kapaklarımın altından usulca zihnime işliyor. Dünyama kendi üfürdüğüm dumanın altında, gözlerimin akının her geçen gün biraz daha sararmasına tanıklık etmek istiyor... Her defasında yeniyorum onu. Nefesimi onunla doldurduğumda, o beni bitirmeden ben onu bitiriyorum. Biliyorum, yalnızca kendimi kandırıyorum. Bitirdiğimi sanıp yere attığım her bir izmarit, bulunduğu yerde değil; akıp gittiği kanımda yanmaya devam ediyor. Bu tenin altında açılmış yaralarla giden bir çağım aslında...

     Önceleri bir limandı benim için bu arkadaş. Şimdi ise zihnime, kalbime ve benliğime işleyen bir duman... Gerçeklerden korkmuyorum, işte buradayım. Aynada benliğimin karşısındayım. Lakin sorarım arada kendime; yanımdaki bu yoldaşla, yüzümde korkularla ve kalbimdeki karalarla nereye gidiyorum...

     Bugün farklı bir gün olmalı. Ben ki ne zaman güneş batsa, ne zaman yıldızlarımla seyahate çıksam günüme gün kattığımı zannederdim. Oysaki fark edemedim yanımdaki düşmanı. Damarlarımda umarsızca dolaştığını, nefesimi bulandırdığını, fark edemedim bana ait olanı benden almaya çalıştığını...

     Kendi hikayemin tek kahramanıyım ben. Senaryomu istediğim gibi yazarım. Sonuçta bu benim evrenim, bu benim savaşım. Savaşlardan sonra ne kadar sessiz kalsam da yalnız başıma solmayacağım.

     Geç de olsa farkına vardığım bir şey var. Söylemek istiyorum; lakin sözcükler donup kalıyor dudaklarımda. Hala temiz kalan birazcık nefesimle üfürüyorum tüm kelimeleri: ''Seninle ölümler ne erken imiş arkadaş! Artık benden biri değilsin. Umarım başka canlarla yanmadan kendi küllerinde kaybolursun. Benden aldıklarının hesabını bir bir soracağım, sensiz bir hayata yeniden doğacağım...'' Ateş içimden çıktı artık...

E.E